Munnickenveldconcert gedicht

Het Munnickenveldconcert ‘acht juni’
begint des middags om drie uur.
Annemieke Zuurbier speelt piano
buiten op straat, in de natuur,
haar vingers spelen teer de noten
geconcentreerd en muzikaal,
ze draagt het uit, de warme klanken
in ‘n troostvol-innig klare taal..

De bomen dromen met hun bladeren
aan ‘t oude – stille Munnickenveld
luisterend naar muziek en schoonheid
die roerend muzikaal vertelt
wat “Bach” betekend en “Clementi”
“Chopin”, “Scarlatti” en “Ravel”
‘t concert hoort op het oude grachtje
in ‘n inspirerend prachtig spel..

Mensen staan, zitten stil te luisteren
naar ‘t éérste Hoorns grachtenconcert
dat zo spontaan en onbevangen
vanuit het hart geboren werd,
de klanken raakten de oude huizen,
de sfeer van ‘n tijd die blijft bestaan
dank voor dit muzikaal gebeuren,
het heeft ons teder, véél gedaan..

– (misschien tot volgend jaar).

Margreet van Hoorn